خیلی ساده بخوام برات توضیح بدم، «روگلایک» (Roguelike) یه سبک بازیست که چندتا ویژگی خیلی خاص داره. اگه یه کم با بازی Returnal کار کرده باشی، خودت متوجه میشی! بیا با یه مثال ساده شروع کنم:
فرض کن داری توی Returnal یه مرحله رو با کلی جون و سلاح خوب پیش میری. ناگهان یه موجود غولپیکر میاد و میکشلت. تو بازیهای معمولی، از آخرین سیو برمیگردی. اما توی Returnal (و همه بازیهای روگلایک)، وقتی میمیری، تقریباً همهچی رو از دست میدی و مجبوری از اول شروع کنی! سلاحها، ارتقاهای موقت و حتی مسیری که رفتی، همه چیز عوض میشه.
حالا بیایم ویژگیهای اصلی این سبک رو با اشاره به خود Returnal بگیم:
-
مرگ دائمی (Permadeath): مهمترین ویژگی. توی Returnal، هر بار که سلین میمیره، اون «رانت» (Run) تموم میشه. سلاحهای موقت، «وصلها» (Artifacts) و «تقویتکنندههای استقامت» (Integrity Augments) همگی از بین میرن. فقط وسایل دائمی مثل چراغ قوه، پابندهای جاذبهای و بعضی آیتمهای کلیدی پیش تو میمونن.
-
تولید تصادفی (Procedural Generation): نقشه، محل دشمنان و جای آیتمها هر بار که از خواب بیدار میشی (بعد از مرگ) کاملاً عوض میشه. به همین دلیله که هیچوقت دو تا اجرای یکسان توی Returnal نداری و بازی همیشه برات تازه و غیرقابل پیشبینی میمونه.
-
پیشرفت دائمی (Meta Progression): این بخش نجاتبخش بازیکناس! با وجود اینکه هر بار میمیری و پیشرفت لحظهای رو از دست میدی، چیزایی هست که همیشه پیش تو میمونه. مثلاً توی Returnal:
-
سلاحهای جدیدی که آنلاک کردی، توی اجراهای بعدی هم ظاهر میشن.
-
مهارتهای دائمی (مثل پابندهای جاذبهای) که توی مناطق قبلی گیر میادی، دیگه تکرار نمیشه.
-
قطعات خورشید شکسته (Sunface Fragments) که بعد از پیدا کردنشون، دیگه نیازی به پیدا کردن مجدد نیست.
-
-
چالش بالا و پاداش شیرین: این بازیها سختن، ولی لذت بُرد توی اونها بینظیره. دقیقاً به خاطر همین چرخهی «بمیر، قویتر برگرد» هست که Returnal رو یه تجربهی اعتیادآور و فراموشنشدنی کرده.
یک نکته فنی: بعضیها به بازیهایی مثل Returnal که پیشرفت دائمی دارن، اصطلاحاً «روگلایت» (Roguelite) میگن (بر خلاف روگلایک کلاسیک که همه چیز رو کامل از دست میدی). اما توی زبان عامیانه، به هر دوی این سبکها «روگلایک» گفته میشه. خلاصه اینکه: مرگ توی Returnal فقط آغازه، نه پایان!




درباره این بازی دیدگاه خود را ثبت کنید